گاز استیلن

گاز استیلن

نام محصول: گاز استیلن

نماد: C2H2

موارد مصرف: جوشکاری - کشاورزی - صنایع شیمیایی - صنایع نفت

استعلام قیمت

درباره گاز استیلن:

استیلن یا اتین، کوچک‌ترین عضو خانوادهٔ آلکین‌های هیدروکربنی است که با نماد شیمیایی C2H2 نشان داده می شود. در سال 1836 ادموند داوی گاز استیلن را به عنوان ترکیب کربن دار جدیدی از هیدروژن شناسایی کرد. گاز استیلن بار دیگر در سال 1860 توسط شیمیدان فرانسوی مارسلین برتولت که نام استیلن را بر آن گذاشت، کشف شد. برتولت این گاز را با گذراندن بخارات ترکیبات آلی از درون لوله ای داغ و گداخته و جمع کردن خروجی به دست آورد. در فشارهای بالاتر از 1bar به طور خود به خود و سریع تجزیه می شود. در حضور مس، نقره و جیوه استیلیدهای انفجاری تشکیل می دهد. از حضور استیلن در برابر آلیاژهایی که بیش از 65% مس دارند، اجتناب شود. از آلیاژهایی که حاوی بیشتر از 45% نقره هستند، در حضور گاز استیلن استفاده نشود. از تماس گاز استیلن با اکسیدکننده ها و ترکیب با گاز اکسیژن جلوگیری شود. استن موجود در سیلندر استیلن با الاستومرها ناسازگار است. گاز استیلن به صورت تجاری از واکنش بین کلسیم کاربید و آب تولید می‌شود و همچنین به عنوان یک محصول ثانویه در تولید گاز اتیلن است. استیلن گازی بسیار آتشگیر و محلول است. معمولاً از استن یا DMF به عنوان حلال این گاز در سیلندرهای مخصوص استیلن استفاده می شود. گاز استیلن می تواند با هوا مخلوطی انفجاری ایجاد کند. گاز استیلن می تواند در حضور اکسیدکننده ها به شدت واکنش دهد. از حضور گاز استیلن در شرایط دمای بالا، فشار زیاد و تماس با شعله، جرقه و سطوح داغ جلوگیری شود. گاز استیلن می تواند در ترکیب با هوا در حضور اکسیدکننده ها و هالوژن ها و ترکیبات هالوژنی واکنش دهد. سیلندر حاوی گاز استیلن را در فشار P≥1bar تخلیه نکنید. همچنین برای جلوگیری از آلودگی مسیر فرایند توسط حلال، در صورتی که فشار سیلندر کمتر از 5.4bar است، از آن استفاده نکنید. توصیه می شود برای جلوگیری از برگشت جریان به داخل سیلندر از Flash back استفاده شود.